Μια καταπράσινη βεράντα με μια πελώρια μουριά, αποχρώσεις κερκυραϊκής τερακότας, setting πολυτελείας και σέρβις ακριβείας, και μια απίθανη λίστα με κρασιά από το παγκόσμιο οινικό στερέωμα, πλαισιώνουν τη γαστρονομική εμπειρία, που αποτελείται από δύο μενού degustation ή από μενού επιλογής α λα καρτ. Σαλάτα μπουγιουρντί με ντοματάκια, φράουλες και κρέμα φέτας με χαρίσα με τριαντάφυλλο, τηγανίτες πατάτας με σπετσιερικό και συκώτι με σάλτσα συκομαΐδας είναι μερικές από τις νόστιμες προτάσεις του βραδινού μενού. Εμείς δεν προλάβαμε να δοκιμάσουμε όλες τις εκδοχές που σερβίρονται στις ταβέρνες της Κέρκυρας, αλλά σίγουρα αυτή ήταν η νοστιμότερη και η πιο αυθεντική, αυτή που μας έκανε οπαδούς του συγκεκριμένου πιάτου.
- Τις ηλιόλουστες μέρες κάθεσαι στο όμορφο ξύλινο ντεκ του, ενώ όταν δροσίζει, βρίσκεις ζεστασιά στον φιλικό, καλαίσθητο εσωτερικό του χώρο.
- Το ανακαλύψαμε πρώτη φορά όταν είχαν έρθει φίλοι από το εξωτερικό και ήθελαν να βγούμε οπωσδήποτε για φαγητό στο Θησείο – αυτό που θέλει κάθε τουρίστας, δηλαδή.
- Σε πείσμα των σύγχρονων τάσεων στα εστιατόρια που ζητούν ποικιλία και συνεχή εναλλαγή για μην κουράζεται ο πελάτης, κάποιες ταβέρνες και κουτούκια που μετράνε δεκαετίες επιμένουν στη λογική του «λίγα και καλά, απαράλλαχτα στο πέρασμα του χρόνου».
- Θα βρεις σίγουρα δυο – τρεις σαλάτες, τζατζίκι, τυροκατευρή και τηγανητά κολοκυθάκια για να συνοδεύσεις τα κυρίως ή αλλιώς τα παϊδάκια, το κοκορέτσι, το συκώτι και τα λουκάνικα.
Η ταβέρνα του Κουνούπη
Δυτικά από τα Χανιά, όταν δεν φυσά δυτικός άνεμος, προσφέρεται για μια βουτιά – βαθιά νερά, ανοιχτά και άμμος ή χαλίκι. Η ταβέρνα λειτουργεί από το 1976 και φημίζεται για το λιαστό χταποδάκι, τα ψάρια, την κακαβιά, τις καραβίδες, τους αστακούς, τα καλαμάρια, τις γαρίδες και ό,τι άλλο φέρει η θάλασσα. Τα 4 αγόρια του ψαρεύουν κάθε μέρα με τα δυο τους καΐκια τα θαλασσινά και τα ψάρια που θα γευτείτε στην ταβέρνα τους, κάτω από τεράστια αλμυρίκια στην παραλία του χωριού Σφηνάρι. Ανάμεσα στους πολύπλοκους δρόμους του κάμπου και στα στραγγιστικά κανάλια, στο Ψαθοτόπι των 150 κατοίκων, βρίσκεται η Φωλιά του Κυνηγού ένα ταβερνάκι, δίπλα στο παλιό σχολείο, μπροστά στην βρύση του χωριού που τρέχει χειμώνα-καλοκαίρι και κάτω από δυo φουντωτά πλατάνια, υποδέχεται τους ντόπιους, τους περαστικούς και τους κυνηγούς εδώ και 25 χρόνια.
Τι λένε οι πελάτες μας:
Η ταβέρνα αποτελεί πραγματικά μια απόδραση από την καθημερινότητα καθώς και απόδραση στον κόσμο των γεύσεων της Τήνου που προσφέρει η κουζίνα του κυρίου Κώστα. Το κυκλαδίτικο λευκό και το φυσικό γήινο της πέτρας κυριαρχούν στο χώρο ενώ πάνω στους τοίχους απεικονίζονται παραδοσιακά υπέρθυρα της Τήνου. Στο ορεινό χωριουδάκι της Στενής συναντάμε από το 1996 την ταβέρνα Απόδραση του Κωσταντίνου Αλβέρτη. «Σ´ αγαπώ σαν το αλάτι» είπε, λοιπόν, η πριγκιποπούλα του παραμυθιού στον πατέρα της και, έχοντας ζήσει μια πανέμορφη εμπειρία, είναι αυτό ακριβώς που λένε και οι επισκέπτες της εκπληκτικής αυτής ταβέρνας.
Πανέμορφο και ευχάριστο το περιβάλλον –θυμίζει γειτονιά της παλιάς καλής Αθήνας τόσο στον εσωτερικό χώρο όσο και στην αυλή με το χαλίκι και τα δεντράκια– με οικογενειακή ατμόσφαιρα, στο οποίο θα δοκιμάσετε νόστιμες προτάσεις της ελληνικής κουζίνας. Αγαπημένες επιλογές του κοινού, επίσης, τα τραγανά παϊδάκια (άρτια κομμένα και ψημένα) και η γευστική στάμνα. Κρεατικά στη γάστρα, ποικιλία μαγειρευτών, υπέροχες πίτες στις βασικές επιλογές του καταλόγου. Η Κληματαριά, μπορεί να άλλαξε αρκετούς ιδιοκτήτες κατά την πορεία της, ωστόσο η ονομασία της παρέμεινε η ίδια, δείχνοντας ότι η πρώτη αρχή είχε γερά θεμέλια.
Το λάθος που κάνουμε όταν κόβουμε το καρπούζι και χαλάει πιο γρήγορα
«Είναι όλα χειροποίητα, δεν παίρνουμε τίποτα έτοιμο», μας ενημερώνει η Ντόρα. Το γαλακτοπωλείο εξελίχθηκε σε μπακαλοταβέρνα και τελικά έγινε κανονική ταβέρνα. Ιδιοκτήτης ήταν ο Γρηγόρης Κατσόγιαννος. Η ταβέρνα άνοιξε το 1932 αρχικά ως γαλακτοπωλείο.
Το τσιγαριαστό κατσικάκι (€7,80), με τη μελωμένη κρασάτη σάλτσα του, ήταν εξαιρετικό. Αναλάβαμε την ταβέρνα κι εγώ ανακάλυψα την αγάπη μου για τη μαγειρική». Συνεχίζουμε και τώρα, βάζουμε μούστο και φτιάχνουμε το δικό μας κρασί». Κοκορέτσι, συκώτι, κοντοσούβλι, μπιφτέκι και πατάτες τηγανητές είναι τα πιάτα που φιγουράρουν στο μενού και που έχουν δοκιμαστεί από γενιές και γενιές. Τα σκαλάκια στην Ακαδημία Πλάτωνος είναι ένα ταξίδι στο χρόνο, στις εποχές που μεσουρανούσε η βαρελίσια ρετσίνα και οι μεζέδες και που δύο-τρία πιάτα έφταναν για να στηθεί ένα μαγαζί. Δεν συναντάς εύκολα στην πόλη μέρη που θυμίζουν κάτι από χωριό, τόσο χάρη στο φαγητό τους όσο και στην ατμόσφαιρα.
Το μικρό, καταπράσινο ελληνικό νησί με τους 3000 κατοίκους που αποθεώνουν οι Γάλλοι
Στο μενού του, που είναι ένα love letter στην κουζίνα του νησιού, θα βρούμε όλες τις κερκυραϊκές σπεσιαλιτέ μαγειρεμένες πληθωρικά και ένδοξα, σε όλο τους το μεγαλείο. Στο πεντάστερο ξενοδοχείο Cook’s Club στα Γουβιά, λίγο έξω από την πόλη της Κέρκυρας, λειτουργούν δύο καλά εστιατόρια, ανοιχτά όχι μόνο ταβερνεσ λουτσα στους ενοίκους του ξενοδοχείου, αλλά και σε εξωτερικούς επισκέπτες. Από τα ορεκτικά, μας άρεσε το καλοτηγανισμένο γαριδάκι. Για να εισέλθει κανείς στην πόλη της Κέρκυρας στην εποχή της Ενετοκρατίας υπήρχαν μόνο τέσσερις πύλες, μία εκ των οποίων ήταν η Πύλη Ραϊμόνδου, πιο γνωστή ως Πόρτα Ρεμούντα.
Στην κατά πολλούς ομορφότερη παραλία της Σαντορίνης, τον Περίβολο, συναντάμε την ψαροταβέρνα τα Δίχτυα. Το Fratzeskos προσφέρει και εξαιρετικά πιάτα ημέρας, ανάμεσά τους το δροσερό και αρωματικό καρπάτσιο, που κάνει την εμφάνισή του όταν «κάποιο ψάρι δεν έχει χτυπηθεί από τα δίχτυα, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα να βγει ένα τέλειο φιλέτο», όπως λέει ο Φρατζέσκος. Με τραπέζια που ακουμπάν σχεδόν στην άμμο, προσφέρει απεριόριστη θέα στο Αιγαίο και αξέχαστες στιγμές ξεγνοιασιάς, συνοδεία εξαίσιου φαγητού.
Rakkan Restaurant & Bar: Γεύσεις και μυρωδιές της θάλασσας στο κέντρο της Αθήνας
Ο χώρος θυμίζει σα να βρίσκεσαι σε χωριό αν και είναι στην καρδιά της Αθήνας και η πρώτη ύλη είναι αυτή που κάνει τη διαφορά διατηρώντας την ταυτότητα της ταβέρνας που βρίσκεται μια ανάσα από το να συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής. Η ταβέρνα που λειτουργεί εδώ και 131 χρόνια φημίζεται για τα κρεατικά με best seller την μπριζόλα γάλακτος που έρχετε σερβιρισμένη με φρέσκιες πατάτες τηγανιτές, ενώ από το μενού δε λείπουν τα μαγειρευτά πιάτα ημέρας. Το σουξέ της εν λόγω ταβέρνας διατηρείται αμείωτο μέχρι και σήμερα και είναι πολλοί αυτοί που μαζεύονται στα τραπέζια της για το φοβερό κοκορέτσι φούρνου, τα ριγανάτα και φούρνου αρνάκια, τις συκωταριές, τα κοκκινιστά, τους λαχανοντολμάδες, κυρίως όμως για τα ωραία, μερακλίδικα ψητά της. Κυρ-Γιάννης, Αγόριανη Με τις περίφημες πίτες της κυρίας Ευμορφίας να αποτελούν εδώ και χρόνια πόλο έλξης, η καλή ταβέρνα της οικογένειας Τσαρουχά, στο ισόγειο του ξενώνα «Μπαλκόνι της Αγόριανης», βρίσκεται από πέρυσι σε τροχιά ανανέωσης, σε επίπεδο τόσο εμφάνισης όσο και γεύσης, ποντάροντας πάντα στην εντοπιότητα.
Οι προσεγμένες γεύσεις πρωταγωνιστούν στη φιλόξενη ταβέρνα, που στήθηκε με μεράκι από ανθρώπους που αγαπούν την ελληνική κουζίνα και κρατούν ψηλά τον πήχη της. Το μαγαζί λειτουργεί με all-day λογική, οπότε προσφέρει τόσο καφέ και σνακ όσο και καλό φαγητό, σε ένα ευρύχωρο, πετρόχτιστο κτίσμα με μια πράσινη πλακόστρωτη αυλή, που το βράδυ γίνεται ακόμα πιο μαγική χάρη στις ατμοσφαιρικές φωτεινές γιρλάντες. Πλήρως ανακαινισμένη πλέον, σερβίρει ελληνική κουζίνα με αρκετά μαγειρευτά και κρεατικά στα κάρβουνα. Κλασική, κλασικότατη ταβέρνα και διαχρονικό στέκι που ταΐζει φοιτητές, εργαζόμενους και νοικοκυραίους, αδιάλειπτα από το 1980. Από το μενού του "Tavernier" ξεχωρίζουμε τα σιγομαγειρεμένα κοκκινιστά μοσχαρίσια μάγουλα και τη λεμονοριγανάτη ουρά, καθώς και τους αφράτους τηγανητούς κεφτέδες, φτιαγμένους με μεράκι, σύμφωνα με την οικογενειακή συνταγή της γιαγιάς Μαρίας.
Το αυθεντικότατο οινομαγειρείο κερδίζει με βεβαιότητα τους φίλαθλους του Παναθηναϊκού λόγω ονόματος και τοποθεσίας, διαθέτει όμως και θαυμαστές από τις αντίπαλες ομάδες της πρωτεύουσας που δυσκολεύονται να αντισταθούν στη γραφική του διακόσμηση και ένα παραπάνω στο παραδοσιακό μενού του. Μια λιμπιστικότατη συλλογή από μεζέδες δικαιολογεί πλήρως το χαρακτηρισμό του μαγαζιού ως μεζεδοπωλείο ενώ η συνέχεια των κυρίως, που κινούνται σε δρόμους κρεατοφαγικούς, δεν απογοητεύει. Στη δροσιά της αυλίτσας (για την οποία θα πρέπει να κλείσετε εγκαίρως τραπέζι), θα απολαύσετε και το σήμα κατατεθέν της ταβέρνας, το περίφημο «κρύο πιάτο», δηλαδή πορκέτα, συνταγή της δεκαετίας του 1970. Αν και θεωρητικά είναι πιο χειμερινή ταβέρνα (ο μέσα χώρος είναι πραγματικό μουσείο), η αυλή του δεν πάει πίσω. Το όνομά του δεν σε παραπέμπει σε κάτι δροσερό, αλλά η αυλή αυτής της οικογενειακής ταβέρνας στο Πολύδροσο Χαλανδρίου, πιστέψτε μας, είναι κούκλα το καλοκαίρι. Λίγο πιο αγαπημένη μας όμως είναι εκείνη στην Επταχάλκου με την μεγάλη αυλή.